غروب

love

عشق و عاشقی

غروب

 

عشق عشق یعنی خلوت و راز و

 

نیاز

 

عشق یعنی محبت و سوز و گداز

 

عشق یعنی سوز بی ماوای ساز

 

عشق یعنی نغمه ای از روی ناز

 

عشق یعنی کوی ایمان و امید

 

عشق یعنی یک بغل یاس سپید

 

عشق یعنی یک ترنم از یه یار

 

عشق یعنی سبزی باغ و بهار

 

عشق یعنی لحظه دیدار یار

 

عشق یعنی انتهای انتظار

 

عشق یعنی وعده بوس و کنار

 

عشق یعنی یک تبسم بر لب

 

 زیبای یار

 

عشق یعنی حس نرم اطلسی

 

عشق یعنی با خدا در بی کسی

 

عشق یعنی همکلام بی صدا

 

عشق یعنی بی نهایت تا خدا

 

عشق یعنی انتظار و انتظار

 

عشق یعنی هر چه بینی عکس

 

یار

 

عشق یعنی شب نخفتن تا سحر

 

عشق یعنی سجده ها با چشم تر

 

عشق یعنی دیده بر در دوختن

 

عشق یعنی از فراقش سوختن

 

عشق یعنی سر به دار اویختن

 

عشق یعنی اشک حسرت ریختن

 

عشق یعنی لحظه های ناب ناب

 

عشق یعنی لحظه های التهاب

 

عشق یعنی بنده فرمان شدن

 

عشق یعنی تا ابد رسوا شدن

 

عشق یعنی گم شدن در کوی

 

دوست

 

عشق یعنی هر چه در دل

 

آرزوست

 

عشق یعنی یک تیمم یک نماز

 

عشق یعنی عالمی راز و نیاز

 

عشق یعنی یک تبسم یک نگاه

 

عشق یعنی یک تکیه گاه و

 

جان پناه

 

عشق یعنی سوختن یا ساختن

 

عشق یعنی زندگی را باختن

 

عشق یعنی همچو من شیدا

 

 شدن

 

عشق یعنی قطره و دریا شدن

 

عشق یعنی پیش محبوبت بمیر

 

عشق یعنی از رضایش عمر گیر

 

عشق یعنی زندگی را بندگی

 

عشق یعنی بندگ آزادگی

نوشته شده در جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 19:23 توسط omid| آرشيو نظرات

 



 

دورم ز تو ای خسته خوبان چه نویسم؟

 

 من مرغ اسیرم به عزیزم چه نویسم؟

 

 ترسم که قلم شعله کشد صفحه بسوزد

 

 با آن دل گریان به عزیزم چه نویسم؟

 

 تو را گم می کنم هر روز و پیدا می کنم

 

هر شب

 

 بدین سان خواب ها را با تو زیبا می کنم

 

هرشب 

 

  تبی این کاه را چون کوه سنگین می کند

 

 آنگاه

 

چه آتش ها که در این کوه برپا می کنم

 

هر شب

 

نوشته شده در جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 19:11 توسط omid| آرشيو نظرات



 

نرسيديم به هم بازی يک تقديريم

 

عاقبت در هوس ديدن هم ميميريم

 

عشقمان مخرج صفريست که تعريف نشد

 

آه و افسوس که يک واژه بی تدبيريم

 

بعد از آن حادثه هايی که جدامان کردند

 

آنچنان شد که دگر از همه عالم سيريم

 

اشک ميريختيم و دل که نميکنديم آه

 

چه کنيم هر دو از اين واقعه دلگيريم

 

وقتی از فاصله ها گفت دلم خنديديم

 

فکر کرديم بهاريم که بی تغييريم

 

باز هم نام ترا در دل خود حک کردم

 

و محال است از اين ايده خود برخيزم

 

باز سايه بالای سرم باش عزيزم

 

مايه برکت چشمان ترم باش عزيزم

نوشته شده در جمعه بیست و ششم شهریور 1389ساعت 17:31 توسط omid| آرشيو نظرات



 

در سکوت دادگاه سرنوشت

 

عشق بر ما حکم سنگيني نوشت

 

گفت دل دادگان از هم جدا

 


نظرات شما عزیزان:

نام :
آدرس ایمیل:
وب سایت/بلاگ :
متن پیام:
:) :( ;) :D
;)) :X :? :P
:* =(( :O };-
:B /:) =DD :S
-) :-(( :-| :-))
نظر خصوصی

 کد را وارد نمایید:

 

 

 

عکس شما

آپلود عکس دلخواه:






برچسب‌ها: <-TagName->
+ نوشته شده در سه شنبه 24 بهمن 1391برچسب:,ساعت 17:44 توسط علی مظاهری |